T . C. D. D. Kampı

İlk gençlik yıllarımın - hani şu deli liseli zamanları - ; fırtınalı yaz sevdalarımın ; hem sıcak , hem esintili mekanı ... Kampta tutulduğum kumral bir afet , üniversite okumak yerine zengin çocuğu bir veletle evlenmeyi seçmeseydi ; benim başım bile yanabilirdi . O derece yani ... Ha tabii bir de lokmacılar var . Özellikle Babaanneme benzeyen beyaz eşarplı bir teyzecik öyle ballı lokmalar dökerdi ki ; yeme de yanında yat . Babamın sabah erkenden kalkıp , tükenmeden almaya yarıştığı börekçinin peynirlileri de unutulmamalı ... Ve tabii Annemin yaşadığı şaşkınlık ... Bir sabah uyku tutmaz ; günün ışımasına yakın sahile yürüyüşe iner . Sahilde denizin üzerinde doğan güneşe karşı ayin yapar gibi bir takım hareketler yapan adamlar görür . Bizim ülkemizde de güneşe tapan var mıydı diye hayretlere düçar olurken ... Merakına gem vuramayıp , tören ertesi dağılmakta olan gruptakilerden birine sorar . Adamcağız da yöre esnafı olduklarını , her sabah namaz sonrası Camii çıkışı dükkanlarının önünde bereket duası ettiklerini anlatır . Akabinde de kültür fizik hareketleri yaparak hem bedenlerini , hem uykularını açmaktadırlar . E dükkanları da denize nazır olduğu ve dükkanlarının önünden dua ettikleri içinde , Annem tarafından yanlış anlaşılmışlardır .
Tabii artık yerinde yeller esen açık hava sinemasını da unutmamalıyım . Ilık bir Akçay akşamı , derme çatma kıraathane sandalyeleri üzerinde , çoluk çocuk vizyonu aylarca geriden takip eden , ama her gün yeni bir filmi beğeniye sunan eski açık hava sinemasında toplaşırdık . Şu an ne yazık ki yerinde şekilsiz bir betonarmenin yükseldiği , o rüyalarımın sinema mekanında ... Üstelik karanlıktan ve sevdiceğinizin filme dalgınlığından istifade , ay ışığına nazır sevdalandığınız surete atacağınız hülyalı bakışlar da caba ... Aaah ah ! Ejderhalara gelesiniz e mi ! ...
Ejderha mı ne ? Evet ya , onu da anlatmalı . Bedeninizi 90 derecelik bir açıyla gökyüzüyle buluşturan manyak bir lunapark oyuncağı ... Çığlık çığlığa düşmek üzere olduğunuzu zannederek , size gırtlağınızı paralatan o müthiş heyecan kumkuması ... Akçay ' da , yazdan yaza hareketlenen o küçücük eğlence parkının en afili oyuncağı ... Diyeceksiniz ki ; o da bir şey mi ; meretin 360 derece dönenleri bile çıktı artık . Amaaa ... İlklerin tadı bir başka oluyor diyeceğim ben de ... Bilmem anlatabildim mi ?
Akçay ' ın en sevdiğim yanlarından biri de yabancıdan ziyade , yerli turiste yatkınlığı ... Böyle olunca da ; işletmeciler size : " Döviz taşımıyorsan ; hiçsin ! " terbiyesizliğiyle yaklaşamıyorlar tabii ...
Ve son olarak ; gecenin başlangıcıyla beraber , olağanüstü ışıklandırılan kıyı şeridindeki , Sarıkız heykeline nazır kafeden ince belli bardakta bir demli çay içip , kendi sarı kızınızı aramaktan da geri durmayın . İyi şanslar ...